پدر؛ تکیه گاهی است که بهشت زیر پایش نیست...

 اما همیشه به جرم پدر بودن باید ایستادگی کند؛

 و با وجود همه مشکلات, به تو لبخند زند تا تو دلگرم شوی!

پدر...من نبودم و تو بودی ،

بود شدم و تو تمام بودنت را به پایم ریختی ،

حالا سالهاست که با بودنت زندگی می کنم ،

هر روز، هر لحظه، هر آن و دم به دم هستی .

ببخش که گاهی آنقدر هستی که نمی بینمت ،

ببخش تمام نادانیها و نفهمی ها و کج فهمی هایم را،

اعتراض ها و درشتیهایم را ، و هر آنچه را که آزارت داد .

دستانت را می بوسم و پیشانیت را ،

که چراغ راه زندگیم بودی و هستی و خواهی بود ،

خاک پایت هستم تا هست و نیست هست .

کودکانه و به اندازه تمام دوستت دارم های دنیا دوستت دارم...

 

" پدرم روزت مبارک "