اسمارتيزهاي قهوهاي در كسب و كار شما چيست؟
در سالهاي دهه 1980، يك گروه موسيقي كه تعدادي زيادي نمايش در سال اجرا ميكرد،
قراردادي با مفاد متعدد تنظيم كرده بود و براي عقد قرارداد با سالنهاي نمايش از آن استفاده
ميكرد. در اين قرارداد تمام جزئيات تكنيكي برق، تجهيزات صحنه نمايش و غيره قيد شده بود و
سالندار موظف بود طبق قرارداد همه آنها را به صورت خواسته شده به
گروه موسيقي ارائه
دهد. در بين مفاد قرارداد، يك ماده گنجانده شده بود و در آن خواسته شده بود يك كاسه
اسمارتيز در اتاق پشت صحنه ارائه شود كه در آن اسمارتيز
قهوهاي وجود نداشته باشد. در آن
زمان اين قرارداد با اين تفصيل و اين ماده غيرمعمول باعث خنده و مسخره در بين جامعه
موسيقي شده بود.
رهبر اين گروه موسيقي در زندگينامه خود در اين مورد هم صحبت كرده است. او
ميگويد: در
چند اجرا، مشكلات فني خطرات جدي براي همكارانم به وجود آورده بود و نزديك بود كل برنامه
نمايش خراب شود. تصميم گرفتيم اين ماده را به قرارداد اضافه كنيم. من نميتوانستم در هر
اجرا چند ساعت وقت بگذارم و مثلاً ميزان آمپر برق موردنياز را در هر پريز برق چك كنم. بنابراين
وقتي ميخواستيم كارمان را در يك سالن شروع كنيم به اتاق پشت صحنه ميرفتم و ظرف
اسمارتيز را چك ميكردم. اگر ظرف وجود نداشت يا در آن اسمارتيز قهوهاي بود، احتمال بروز
خطاي فني ميدادم و از سالندار ميخواستم كليه تجهيزات را دوباره مطابق با قرارداد چك
كند. به عبارت ديگر، به اين روش متوجه ميشدم كه سالندار همه مفاد قرارداد را به دقت
نخوانده است.