وبلاگicon
بچه های مدیریت

 
تاريخ : دوشنبه هفدهم شهریور 1393

 

"قیصر امین پور "می گوید:

   آدمهایی هستند در زندگیتان نمی گویم خوبند یا بد...

  چگالی وجودشان بالاست...

                                 افکار...

                                         حرف زدن ...

                                                         رفتار..

                                                                  محبت داشتنشان...

  وهر جزئي ازوجودشان امضاء دار است ..

                                                       یادت نمیرود"هستن هایشان را.."

  بس که حضورشان پررنگ است

                 رد پاحک میکنند اینها روی دل وجانت ..            

                                                            بس که "بلدند" باشند..

   این آدمهارا باید قدر بدانی.

 

 

 

  واگر نه...

  دنیا پر است از ان دیگرهای بی امضایی که شیب منحنی   حضورشان همیشه ثابت است ..

  بعضی از آدمها ترجمه شده اند...

                                           بعضی از آدمهافتوکپی آدمهای دیگرند...

 

  بعضی از آدمها باچند درصد تخفیف به فروش میرسند..

  وبعضی فقط جدول وسرگرمی دارند..

        

   بعضی از آدمها خط خوردگی دارند...

                         بعضی از آدمها را چند بار باید بخوانیم

                                                                تامعنی آنهارا بفهمیم..

  وبعضی آدمهارا باید نخوانده کنارگذاشت ..

  واز روی بعضی آدمها باید مشق نوشت واز روی بعضی از آدمها جریمه...

                       ✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴



ارسال توسط شیخی
 
تاريخ : چهارشنبه پنجم شهریور 1393

یاحضرت معصومه...
باغ حرم تو گلشن رضوان است...
قم جلوه ای از تجلی ایمان است...
بین حرم تو و امام هشتم...
بین الحرمین کشور ایران است...


 

میلاد بانوی عفاف و حیا، حضرت فاطمه معصومه(س) و روز دختر گرامی باد.



ارسال توسط سید جاوید حسینی
 
تاريخ : یکشنبه پنجم مرداد 1393
سلام بچه ها

 

 

 

 

چند وقتی بود داشتم به این موضوع فکر می کردم که واقعا ما ایرانی ها ضریب هوشی بالایی داریم! البته منظورم میانگین ضریب هوشی بود! چون از کودکی به ما گفتن که ایرانی ها خیلی باهوشن و ...! ولی پیش خودم می گفتم خوب اگه ما باهوشیم چرا این همه بلاها سر ما میاد !؟ چرا مثل ژاپنی ها پیشرفت نمی کنیم؟!؟! 

آیا دلیلش به قول بعضی ها راحت طلبی ما و عدم سخت کوشی ماست!؟ یا این که به خاطر اعتماد به سقفی که داریم خودمونو باهوشترین ها می دونیم!!!!!؟

اول به فکر این افتادم که ضریب هوشی خودم و بسنجم!!!!!

بعدش کم کم رفتم سراغ این که بدونم متوسط ضریب هوشی تو ایران چنده؟! و آیا عامل ضریب هوشی می تونه تاثیری بر این تفکرات من در مورد ایرانی ها داشته باشه؟!!!

حالا مطلب پایین و بخونید بعد برید سراغ ادامه مطلب و متوسط ضریب هوشی ایرانی هارو ببینید!!!!

------------------------------------------

ریچارد لین ” روانشناس و استاد ۸۱ ساله دانشگاه اولستر بریتانیا در کتابی که در سال ۲۰۰۶ انتشار داد نتایج تحقیقات خود را در این باره منتشر ساخته است .


در واقع طبق تخقیقات علمی دانشمندان ما ایرانی ها نه تنها گل سر سبد هوش در دنیا نیستیم بلکه جایگاهی متوسط در جهان داریم و میلیاردها نفر در جهان ضریب هوشی بالاتری از ما دارند . “ریچارد لین ” روانشناس و استاد ۸۱ ساله دانشگاه اولستر بریتانیا در کتابی که در سال ۲۰۰۶ انتشار داد نتایج تحقیقات خود را در این باره منتشر ساخته است .وی که متخصص مطالعه بر روی تاثیر دو متغیر ” نژاد ” و ” هوش ” بر روی یکدیگر است ، در کتاب خود وضعیت ضریب هوشی مردم جهان را با توجه به نژاد بررسی کرده و به این نتیجه رسیده که باهوش ترین مردم جهان با ضریب هوشی ۱۰۵ و بالاتر مردم کشورهای شرق آسیا ( چین ، کره شمالی و جنوبی و ژاپن ) هستند .
در رده میانی کشورهای اروپایی ، روسیه ، آسیای مرکزی و قفقاز و حتی مغولستان قرار می گیرند که متوسط ضریب هوشی آنها ۹۰ تا ۱۰۰ است .
ایرانیان به همراه تمامی کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا ، هند ، پاکستان و کشورهای آسیای جنوبی و نیز دو قاره آمریکای شمالی و جنوبی در رده میانی یعنی با ضریب هوشی ۸۵ تا ۹۰ قرار می گیرند.
جایگاه چهارم از آن کشورهای آفریقایی است که ضریب هوشی آنها ۷۰ تا ۸۰ است و مردم اقیانوسیه ( استرالیا ) و کشور آفریقایی بوتسوانا ، با دارا بودن کمترین میزان ضریب هوشی یعنی ضریب هوشی ۶۰ تا ۷۰ در آخرین رده قرار می گیرند.
همچنین در تحقیقات پروفسور لین مشخص شده است که متوسط ضریب هوشی مردم دنیا رو به کاهش است . متوسط ضریب هوشی مردم جهان در سال ۱۹۵۰ بالای ۹۱ بوده است ولی تحقیقات پروفسور لین نشان می دهد که این ضریب در سال ۲۰۵۰ به ۸۶ کاهش خواهد یافت.
دلایل این امر می تواند متعدد باشد اما پیشرفت تکنولوژی و وابستگی به ماشین و تکنولوژی های مدرن به جای حفظ کردن و استفاده از مغز ، می تواند یکی از دلایل کم کاری مغز انسان ها باشد.



ادامه مطلب...
ارسال توسط فاضل نجفی
سلام بچه ها!

بعد از سه سال باز هم کنکور!

نمیدونم چیکار کنم! اعصابم خورده!

از روز اول تابستون که شروع شد گفتم چند روز استراحت کنم بعد شروع می کنم می خونم! بعدش گفتم ماه رمضون شده بعد از افطار چند ساعت می خونم ، ماه رمضون هم که تموم شد ساعت مطالعاتیمو بیشتر میکنم! الان 26 روز از تابستون گذشته، هیچی! تنها گامی که تونستم در راستای کنکور بردارم این بوده که دو تا کتاب خریدم! 

اصن راستشو بخواین نمیدونم چه رشته ای میخوام شرکت کنم! یه روز تصمیم میگیرم مالی بخونم ، یه روز بازرگانی، یه روزم که میخواستم دولتی بخونم!!!!!!!! (در حال حاضر هم می خوام پیام نور IT بخونم!) خدا آخر عاقبت مارو به خیر کنه!

شماها در چه حالید؟!!؟؟!

 

 



ارسال توسط فاضل نجفی
 
تاريخ : یکشنبه یکم تیر 1393
ســــــلام..

 

بنا به درخواست بچه های وب، تصمیم گرفتیم پستی تحت عنوان خاطرات دانشجویی بذاریم تا از بچه ها، به خصوص همکلاسیای محترم ،هرکس که مایله، خاطرات و اتفاقات تلخ و مخصوصا شیرین و یا سوتی هایی که قابل ذکر هست رو برامون بگن...


پ.ن1: لطفا مطالبی که می نویسید واقعی و حقیقی باشه!

پ.ن2: در وهله ی اول سعی کنید خاطراتی رو بنویسید که برای شخص خودتون حادث شده باشه و یا حتی الامکان اینکه در اون اتفاق حضور داشتید!

پ.ن3: در نوشتن مطالب به آبروی اشخاص حقیقی و حقوقی هم توجه کنید!



ارسال توسط سید جاوید حسینی
 
تاريخ : دوشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1393

                                              سر آغاز و سرانجام عشق

                         شبی رسید و غم تنهایی آغوش باز کرد

                شعری رسید و غزلی شروع به ساز کرد

                        بغضی رسید و هق هق این بغض شروع بکار کرد

                  غمی رسید و اشکی بر سر گونه نــــاز کرد

                       خبری رسید و آرامشی وجودم را درگیر کرد

                      دلخوشی ای رسید و مرا با خود هم فـــاز کرد

                        عشقی رسید و زیبایی او مرا مجذوب کرد

                   مونسی رسید و یادش را در خاطرم راز  کرد

                        وصالی رسید و گیسوان او مرا پریشان کرد

                    قراری رسید و ابروان او مرا عاشق ممتــاز کرد

                          فراقی رسید و دل مرا پرخون کرد

                          صبحی رسید و خواب شیرین مرا بتلخی آغاز کرد

                         نسیمی رسید و چشمم را بر خواب ناز ، بـــــاز کرد

                   خزانی رسید و عشقم را بر بال غاز کرد...!

(مصرع جایگزین"قراری رسیدوابروان را به سوی قفقاز کرد"منظور حرکت ابرو به منظور عدم رضایت میباشد)

 



ارسال توسط ماهان عباسی
 
تاريخ : سه شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1393

سلام...

انشاء الله پنجشنبه عازم سفر حج هستم. از دوستان وآشنایان٬خواهش میکنم اگر حرفی زدم یا چیزی نوشتم و یا حرکت و شوخی خاصی انجام دادم که باعث رنجیدگی خاطر شد٬ بر من ببخشند.
امیدوارم نائب الزیاره همه عزیزان باشم و به نیابت از همه ی کسانی که حداقل حتی به واسطه  یک سلام و علیک کوتاه بهشون وابسته ام٬ یک حج عمره بجا بیارم .
بازهم عاجزانه خواهش می کنم که حلالم کنید.

یا علی...!



ارسال توسط سید جاوید حسینی
 
تاريخ : سه شنبه بیست و ششم فروردین 1393
AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

اين ماجراي واقعي در مورد شخصي به نام نظرعلي طالقاني است که در زمان ناصرالدين شاه طلبه اي در مدرسه مروي تهران بود و بسيار بسيار آدم فقيري بود. آن قدر فقير بود که شب ها مي رفت دوروبر حجره هاي طلبه ها مي گشت و از توي آشغال هاي آن ها چيزي براي خوردن پيدا مي کرد.يک روز نظرعلي به ذهنش مي رسد که براي خدا نامه اي بنويسد.نامه ي او در موزه ي گلستان تهران تحت عنوان "نامه اي به خدا" نگهداري مي شود.

مضمون اين نامه :

بسم الله الرحمن الرحيم
خدمت جناب خدا !
سلام عليکم اينجانب بنده ي شما هستم.از آن جا که شما در قران فرموده ايد: "ومامن دابه في الارض الا علي الله رزقها"
هيچ موجود زنده اي نيست الا اينکه روزي او بر عهده ي من است.»من هم جنبنده اي هستم از جنبندگان شما روي زمين.
در جاي ديگر از قرآن فرموده ايد: "ان الله لا يخلف الميعاد"
مسلما خدا خلف وعده نميکند.
بنابراين اينجانب به جيزهاي زير نياز دارم :
1-همسري زيبا ومتدين.2-خانه اي وسيع.۳-يک خادم.4-يک کالسکه و سورچي.5-يک باغ.6-مقداري پول براي تجارت.7-لطفا بعد از هماهنگي به من اطلاع دهيد.
مدرسه مروي-حجره ي شماره ي ۱۶- نظرعلي طالقاني
نظرعلي بعد از نوشتن نامه با خودش فکر کرد که نامه را کجا بگذارم؟
مي گويد، مسجد خانه ي خداست.پس بهتره بگذارمش توي مسجد.
مي رود به مسجد امام در بازار تهران(مسجد شاه آن زمان) نامه را در مسجد در يک سوراخ قايم ميکنه و با خودش ميگه: حتما خدا پيداش ميکنه!
او نامه را پنجشنبه در مسجد مي ذاره.
صبح جمعه ناصرالدين شاه با درباري ها مي خواسته به شکار بره.
کاروان او ازجلوي مسجد مي گذشته، از آن جا که به قول پروين اعتصامي
"نقش هستي نقشي از ايوان ماست آب و باد وخاک سرگردان ماست"
ناگهان به اذن خدا يک بادتندي شروع به وزيدن مي کنه نامه ي نظرعلي را روي پاي ناصرالدين شاه مي اندازه. ناصرالدين شاه نامه را مي خواند و دستور مي دهد که کاروان به کاخ برگردد. او يک پيک به مدرسه ي مروي مي فرستد، و نظرعلي را به کاخ فرا مي خواند. وقتي نظرعلي را به کاخ آوردند ،دستور مي دهد همه وزرايش جمع شوند و مي گويد:نامه اي که براي خدا نوشته بودند،
ايشان به ما حواله فرمودند.پس ما بايد انجامش دهيم.و دستور مي دهد همه ي خواسته هاي نظرعلي يک به يک اجراء شود



ارسال توسط سید جاوید حسینی
 
تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1392


سالی
نوروز
بی‌چلچله بی‌بنفشه می‌آید،
‌جنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آب
بی گردش ِ مُرغانه‌ی رنگین بر آینه
سالی
نوروز
بی‌گندم ِ سبز و سفره می‌آید،
بی‌پیغام ِ خموش ِ ماهی از تُنگ ِ بلور
بی‌رقص ِ عفیف ِ شعله در مردنگی.
سالی
نوروز
همراه به درکوبی مردانی
سنگینی‌ بار ِ سال‌هاشان بر دوش:
تا لاله‌ی سوخته به یاد آرد باز
نام ِ ممنوع‌اش را
وتاقچه گناه
دیگربار
با احساس ِ کتاب‌های ممنوع
تقدیس شود.
در معبر ِ قتل ِ عام
شمع‌های خاطره افروخته خواهد شد.
دروازه‌های بسته
به ناگاه
فراز خواهدشد
دستان اشتیاق از دریچه ها دراز خواهد شد
لبان فراموشی به خنده باز خواهدشد
وبهار
درمعبری از غریو
تاشهر
خسته
پیش باز خواهدشد
سالی
آری
بی گاهان
نوروز
چنین آغاز خواهدشد



ارسال توسط فاضل نجفی
 
تاريخ : دوشنبه نوزدهم اسفند 1392

این روزها چه بی تابم و تب شعری دارم

                               با جمع دلهره ها شب شعری دارم

گوشه ی اتاق را گزیده ام چاره چیست؟!

                             دل غم و غصه را چاره ای جز اشک نیست..!

بارها این شیشه را باران ،شست..

                            یارا دل را با چه خواهی شست؟!

اشک را اهل پاک بازان وسیله ای دانند برای تزکیه!

                          اشک مراببین..؟با این زلالی ،دل را نشست...!

دلم ، بی تاب روزهای خوش است..!

                         ببین..؟!دلم برای روزهای عید خوش است..

دلم..؟سال ها با این روزها آغاز شده..!

                         هیچ دلخوشی ای به این روزها نشده!

بـــــــــاز بیقراری تورا دلیلی نیست..!

                        این دلتنگی ها را گریزی نیست..

شاعر : ماهان



ادامه مطلب...
ارسال توسط ماهان عباسی
 
تاريخ : شنبه دهم اسفند 1392

بچه که بودیم...

جاده ها خراب بود...

نیمکت مدرسه ها خراب بود...

شیرای آب خراب بود!

زنگای در خونه ها خراب بود! 

ولی آدما سالم بودن...

چقدر زود دیر می شود و ما ، دیر متوجه این هستیم...!

 



ارسال توسط ماهان عباسی
 
تاريخ : جمعه بیست و پنجم بهمن 1392
مردم شهری که همه در آن می لنگند...
به کسی که راست راه می رود می خندند..!
انسان عادت دارد چیزی را که نمی فهمد مسخره کند...!!!



ارسال توسط ماهان عباسی
 
تاريخ : سه شنبه بیست و دوم بهمن 1392

مي‌گويند در کشور ژاپن مرد ميليونري زندگي مي‌کرد که از درد چشم خواب بچشم نداشت و براي مداواي چشم دردش انواع قرصها و آمپولها را بخود تزريق کرده بود اما نتيجه چنداني نگرفته بود. 
وي پس از مشاوره فراوان با پزشکان و متخصصان زياد درمان درد خود را مراجعه به يک راهب مقدس و شناخته شده مي‌بيند 
وي به راهب مراجعه مي‌کند و راهب نيز پس از معاينه وي به او پيشنهاد کرد .... که مدتي به هيچ رنگي بجز رنگ سبز نگاه نکند. 
وي پس از بازگشت از نزد راهب به تمام مستخدمين خود دستور ميدهد با خريد بشکه‌هاي رنگ سبز تمام خانه را با سبز رنگ‌آميزي کند. 
همينطور تمام اسباب و اثاثيه خانه را با همين رنگ عوض مي‌کند. 
پس از مدتي رنگ ماشين ، ست لباس اعضاي خانواده و مستخدمين و هر آنچه به چشم مي‌آيد را به رنگ سبز و ترکيبات آن تغيير مي‌دهد و البته چشم دردش هم تسکين مي‌يابد. 
بعد از مدتي مرد ميليونر براي تشکر از راهب وي را به منزلش دعوت مي نمايد. 
راهب وقتي به محضر بيمارش مي‌رسد از او مي پرسد آيا چشم دردش تسکين يافته؟ 
مرد ثروتمند نيز تشکر کرده و مي‌گويد :" بله . اما اين گرانترين مداوايي بود که تاکنون داشته." 
مرد راهب با تعجب به بيمارش مي‌گويد بالعکس اين ارزانترين نسخه‌اي بوده که تاکنون تجويز کرده‌ام. 
براي مداواي چشم دردتان، تنها کافي بود عينکي با شيشه سبز خريداري کنيد و هيچ نيازي به اين همه مخارج نبود. 
براي اين کار نمي‌تواني تمام دنيا را تغيير دهي، بلکه با تغيير چشم اندازت (نگرش) مي‌تواني دنيا را به کام خود درآوري. 
تغيير دنيا کار احمقانه اي است اما تغيير چشم‌اندازمان (نگرش) ارزان‌ترين و موثرترين روش مي‌باشد.



ارسال توسط فاضل نجفی
 
تاريخ : چهارشنبه شانزدهم بهمن 1392
ارسال توسط فاضل نجفی
 
تاريخ : یکشنبه ششم بهمن 1392



ارسال توسط فاضل نجفی
 
تاريخ : یکشنبه ششم بهمن 1392
تغییر دمای بدن در زمان احساسات مختلف...

در زمان عاشقی بیشترین انرژی
و در زمان افسردگی کمترین دما ثبت گردیده است.

یعنی عشق با زندگی و
افسردگی با مرگ برابری می کند.!!!




ارسال توسط فاضل نجفی
 
تاريخ : جمعه چهارم بهمن 1392
ارسال توسط سید جاوید حسینی
 
تاريخ : چهارشنبه بیستم آذر 1392
خوابـگاه دخــتـران ( شب )

سکـانس اول: (دخــتر «شبنم» نامی با چـند کتـاب در دسـتش وارد واحــد دوستش «لالـه» می شود و او را در حــال گریه می بیــنـد.)

شبنم:ِ وا!... خاک بـرسرم! چــرا داری مثــل ابـر بهـار گریـه می کـنی؟!

لالـه: خـدا منـو می کشـت این روزو نـمی دیدم. (همچـنان به گریـه ی خود ادامــه می دهـد.)

شبنم: بگـو ببـینم چی شـده؟

لالـه: چی می خواســتی بشـه؟ امروز نـتیجه ی امتـحان <آمار> رو زدن تــو بُــرد. منــی که از 6 مـاه قبـلش کتابامـو خورده بــودم، مـنی که بـه امیـد 20 سر جلـسه ی امتحــان نشـسته بودم، دیــدم نمــره ام شـده 19!!!!!! ( بر شـدت گریه افزوده می شــود)
شبنم: (او را در آغــوش می کشـد) عزیـزم... گـریه نـکن. می فهـممت. درد بـزرگیــه! (بغـض شبنم نیز می ترکـد) بهتـره دیگـه غصه نخـوری و خودتـو برای امتحـان فـردا آمـاده کنـی. درس سخت و حجیــمیـه. می دونی کـه؟

لالـه: (اشک هایش را آرام آرام پـاک می کنـــد) آره. می دونـم! امـا من اونقــدر سـر ماجـرای امـروز دلم خـون بـود و فقط تونـستم 8 دور بخـونم! می فهـمی شبنم؟فقط 8 دور... (دوبـاره صـدای گریـه اش بلـند می شود) حالا چه جــوری سرمـو جلوی نـازی و دوستـاش بلـند کنـم؟!!

شبنم: عزیزم... دیگــه گریه نکن. من و شهــره هم فقط 7 - 8 دور تـونســتیم بخـونیم!  گریـه نکن دیـگه. فکـر کردن به ایـن مســائل کـه می دونـم سخــته، فایده ای نـداره و مشــکلـی رو حـل نـمی کنـه.

لالـه: نـمی دونـم. چـرا چنـد روزیـه که مثـل قدیم دلـم به درس نـمیره. مثـلاً امـروز صبــح، ساعـت 5/7 بیـدار شـدم. باورت مـیشه؟!

(در همیــن حال، صـدای جیــغ و شیـون از واحـد مجـاور به گوش می رسـد. اسـترس عظیـمی وجـودِ شبنم و لالـه را در بر می گیــرد! دخـتری به نـام «فرشــته» با اضـطراب وارد اتـاق می شـود.)

شبنم: چی شـده فرشــتـه؟!

فرشــته: (با دلهــره) کمـک کنیـد... نـازی داشت واسـه بیــستمـین بـار کتــابشـو می خـوند که یـه دفعــه از حـال رفت!

شبنم: لابــد به خـودش خیلی سخــت گرفته.

فرشــته: خب، منــم 19 بـار خونـدم. این طـوری نـشدم! زود باشیــد، ببـریـمش دکتــر.

(و تمــام ساکنـین آن واحـد، سراسیـمه برای یاری «نــازی» از اتـاق خارج می شـونـد. چـراغ ها خامـوش می شود.)

خوابــگاه پســران (شـب)

سکــانـس دوم: (در اتـاقی دو پـسر به نـام های «مهـدی» و «آرمــان» دراز کشــیده انـد. مهـدی در حال نصـب برنـامه روی لپ تـاپ و آرمـان مشغــول نوشــتـن مطالبی روی چـند برگـه است. در هـمین حـال، هم واحدی شـان، «میـثــاق» در حـالی که به موبایـلش ور می رود وارد اتــاق می شـود)

میثـــاق: مهـدی... شایـعه شـده فـردا صبــح امتـحان داریـم.

مهـدی: نـه! راســته. امتـحان پایــان تــرمه.

میثــاق: اوخ اوخ! مــن اصـلاً خبـر نـداشـتم. چقـدر زود امتـحانا شـروع شــد.

مهـدی: آره... منــم یه چنـد دقـیقه پیـش فهمـیدم. حالا چیــه مگـه؟! نگـرانی؟

میثــاق: مـن و نـگرانی؟ عمــراً!! (بـه آرمــان اشــاره می کنـد) وای وای نیگــاش کـن! چه خرخـونیــه این آقـا آرمـان! ببیــن از روی جـزوه های زیـر قابلمــه چه نـُـتی بـر می داره!!

آرمـــان: تـو هم یه چیزی میگــیا! ایـن برگـه های تقـلبه کـه 10 دقیـقــه ی پیـش شـروع به نـوشتـنــش کردم. بچه های  کلاس مـا که مثـل بچه های  شما پایـه نیســتن. اگـه کسی بهت نـرسوند، بایــد یه قوت قلــب داشته باشی یا نـه؟ کار از محکـم کاری...

مـهدی: (همچــنان که در لپ تاپــش سیــر می کنـد) آرمــان جـون... اگه واسـت زحمـتی نیست چنـد تا برگـه واسه مـنم بنـویس. دستـت درست!

در همیـن حــال، صـدای فریـاد و هیاهـویی از واحـد مجـاور بلـند می شود. پسـری به نـام «رضـا» با خوشحـالی وسط اتـاق می پـرد)

میـثــاق: چـت شده؟ رو زمــین بنـد نیـستی!

رضــا: پرسپولیس همین الان دومیشم خورد!!!

مهـدی:اصلا حواسم نبود.توپ تانک فشفشه..... .!!!
و تمــام ساکنیـن آن واحـد، برای دیـدن ادامـه ی مسـابقـه به اتاق مجـاور می شتـابنـد. چراغ هـا روشــن می مانند



ارسال توسط سید جاوید حسینی
 
تاريخ : پنجشنبه شانزدهم آبان 1392

ای که بر دلها امیری یاحسین

آگه از ما فی الضمیری یاحسین

اسم تو شیرین ترین ذکر دل است

تو کریمی تو مجیری یا حسین

هر کجا در غفلت و وقت گنه

وای اگر دستم نگیری یاحسین

شهادت سید وسالار شهیدان آقا اباعبدالله الحسین و یاران باوفایش تسلیت باد.

 



ارسال توسط مهمان
 
تاريخ : شنبه چهارم آبان 1392
با حضور ابوالفضل قاسمی



ارسال توسط مهمان